پربیننده ها

آخرین اخبار

تاریخ : 5. بهمن 1395 - 11:46   |   کد مطلب: 31902
تهدید امنیت روانی کودک مهم ترین پیامد اشتغال مادران است
معماری به حس امنیت روانی در دیدن مادر حین برگشت فرزندان به خانه اشاره کرد و اظهار داشت: این حس امنیت روانی با هیچ چیزی جایگزین نمی شود،برای مثال فرزند بعد از حضور در اجتماع وقتی به خانه برمی گردد و با باز شدن در خود را در آغوش مادر می بیند و با لبخند و نگاه مهربان مادر انرژی می گیرد اما زمانی که مادر در خانه نباشد فرزند می داند از امنیت روانی برخوردار نیست.

به گزارش زنان کویر ،  آنچه که بدیهی است وجود ارتباطات خاص و ویژه میان والدین و فرزندان است، منتهی گاهی اوقات از این ارتباطات غفلت می شود.گاهی احساس می شود که مادر فرزند آورده و پدر باید مخارج زندگی فرزند را تامین کند و صرفا نیازهای مالی و مادی فرزند تامین شود.

فرزندان با ارتباط با والدین نیازهای عاطفی خود را تامین می کنند و والدین نیز در حال تاثیر و تاثر هستند به اضافه ی این که پدر و مادر کسانی هستند که باید به رشد فرزندانشان کمک کنند.

به واقع خانواده دارای دو رکن اساسی تربیتی است که باید همراه و همگام باشند اما مادر فردی است که مسائل اصلی و اساسی خانواده به او مربوط می شود.

ید فرزندان نیازهای عاطفی بسیاری دارند که این نیازها در سنین پایین تر شدت بیشتری دارد و تنها کسی که می تواند منبع احساس و آرامش باشند ، مادر است.

طاهره معماری در گفتگو با "زنان کویر  " در رابطه با تاثیرات روانی عدم حضور مادر در خانواده گفت:مادری که شاغل است،به واقع دو شغل دارد، اول این که باید به مسئولیت های خارج از خانه برسد، این در مورد مادری که در حال تحصیل است نیز صدق می کند؛ مادر شاغل وقتی وارد خانه می شود علاوه بر این که شغل خانه داری را دارد و باید وظایف همسرداری اش را نیز انجام دهد باید در تربیت و ارتباط های با فرزندانش را نیز نقش خوبی ایفا کند.

وی ادامه داد: به دنبال این نیستیم که بگوییم اشتغال مادران موضوع خوبی نیست اما باید دانست که آیا اشتغال مهم است و یا مهم تر این است که مادر در کنار فرزند خودش باشد آیا اشتغال مهم است یا تربیت نسلی که بر عهده ی مادر است.

اشتغال مادر سبب ایجاد فاصله ی عاطفی میان مادر و فرزند خواهد شد

این پژوهشگر خانواده تاکید کرد: اشتغال مادر سبب ایجاد فاصله ی عاطفی میان مادر و فرزند خواهد شد چرا که مادر شاغل بعد از ورود به خانه باید به انجام امور خانه بپردازد، مادری که در سال های کودکی فرزند و زمانی که فرزند نیاز به حضور او دارد مجبور است در محیط کار باشد طبیعتا باید فرزندش را به مهد بفرستد بدین معنی که فرزند قبل از این که با محیط اجتماعی کوچکی به نام خانواده انس بگیرد و نیازهای عاطفی اش را تامین کند باید وارد اجتماعی شود که ممکن است در آن بی عاطفگی ها و بی توجهی های زیادی ببیند و خیلی از نیازهایش دیده نمی شود و زمانی که وارد خانه می شود دیگر مادر وقت و انرژی کافی برای رسیدگی به فرزند ندارد.

معماری تصریح کرد: عدم توجه به نیازهای عاطفی کودک توسط مادرهایی که خارج از خانه هستند تنها یک موضوع است و اولین معضل خروج مادر از خانه برای ساعات طولانی است و مسائل و مشکلات بسیاری دیگر را نیز به دنبال خواهد داشت.

این استاد حوزه خاطر نشان کرد: در متون دینی بحث ولایت پذیری است موضوعی که در مسائل تربیتی نیز به آن توجه بسیاری شده است، ولایت پذیری فرزندان از پدر و مادر و خاصتا در مسائل تربیتی تبعیت و ولایتی که باید از پدر داشته باشند، بسیار حائز اهمیت است.

ضعیف بودن ولایت پذیری فرزندانی که مادرشان شاغل است 

این پژوهشگر خانواده بیان داشت: گاهی ممکن است والدین بخواهند در وقت لازم امر و نهی داشته باشند تا حافظ جان و یا برای آینده او مناسب باشد، اولین نکته پذیرش این امر و نهی از سوی فرزندان و یا همان ولایت پذیری است، کودک باید بپذیرد اما مادری که همیشه در حال دویدن است تا بتواند کارهایش را انجام دهد بنابراین چنین مادری دارای جایگاه مقتدر گذشته نیست.

وی ادامه داد: فرزند وقتی وارد خانه می شود و هیچ یک از والدینش حضور ندارند سوال این جا است که ریاست خانه در این ساعات با چه کسی است؟ بنابراین این فرزند ولایت پذیری را دیگر به خوبی درک نخواهد کرد و تبعیتی که فرزند از پدر و مادرش دارد تبعیت خوبی نخواهد بود.

تهدید امنیت روانی کودک مهم ترین پیامد اشتغال مادران است

معماری به حس امنیت روانی در دیدن مادر حین برگشت فرزندان به خانه اشاره کرد و اظهار داشت: این حس امنیت روانی با هیچ چیزی جایگزین نمی شود،برای مثال فرزند بعد از حضور در اجتماع وقتی به خانه برمی گردد و با باز شدن در خود را در آغوش مادر می بیند و با لبخند و نگاه مهربان مادر انرژی می گیرد اما زمانی که مادر در خانه نباشد فرزند می داند از امنیت روانی برخوردار نیست.

این پژوهشگر خانواده به شیوه های بد تربیتی توسط والدین اشاره کرد و بیان داشت: گاهی پدر و مادرها احساس عذاب وجدان می گیرند که نتوانسته اند به خانه و فرزندان رسیدگی کنند بنابراین به دنبال رفتارهای غیر تربیتی می روند برای مثال برای فرزندان کادو می خرند این موضوع به هیچ وجه در مسائل تربیتی پذیرفته نیست چرا که در ساعاتی که والدین باید وظایف تربیتی و عاطفی خود را انجام می دادند کاهلی کرده اند و حال به فرزندان یاد می دهند که جایگزین مادر بودنش،  کادو و رشوه میدهد.

 وی افزود:  این موضوع باعث می شود که والدین در رفتارهای خود به تساهل برسند از این رو که چون نتوانسته ام وظایف خودم را به درستی انجام دهم بنابراین نباید از فرزندم توقع داشته باشم و از موضوعات تربیتی می گذرند و سختگیری هایی که در مسائل تربیتی لازم است را دیگر نخواهد داشت.

معماری به ساعات تنهایی فرزندان اشاره کرد و ابراز داشت: ساعات تنهایی زمانی  است که نمی توان بر فرزندان نظارت داشت و این ساعات غفلت والدین از کارهای فرزندان است ما نمی دانیم که کنجکاوی فرزندان آن ها را به کجا خواهد کشاند و با وجود وسایل ارتباطی کنونی فرزندان در این فضاها به چه کاری مشغول هستند.

این پژوهشگر خانواده ابراز کرد:  عدم نظارت والدین به دلیل اشتغال مادر در ساعات تنهایی ، مشکل آفرین است چرا که مادر باید لحظه به لحظه فرزندان را رصد کند، حال و احوالاتشان و غم و اندوهشان را بداند و دلیلش را تشخیص دهد.

وی تاکید کرد: در ولایت پذیری فرزندان مهم ترین نکته این است که فرزندان باید پدر را به عنوان رئیس خانواده بشناسند اما متاسفانه در شرایط کنونی پدر جایگاه خود را از دست داده و حکم صندوق پول را پیدا کرده است،متاسفانه تزلزل جایگاه پدر در خانواده نیز به اشتغال بانوان برمی گردد ، چرا که در گذشته مادران پشتوانه ی مالی خود را همسرشان می دیدند و فرزندان از ماد تبعیت می کردند.

انتهای پیام/

 

دیدگاه شما

زنان کویر
منهاج